Με βαθιά θλίψη και πόνο στην καρδιά αποχαιρετώ τον φίλο και συμπατριώτη μας, Γιάννη Ζαχαρίου.
Άδικο το φευγιό σου Γιάννη και πρόωρο πολύ. Ήσουν πολύ νέος για τους ουρανούς.
Ένας άνθρωπος τόσο νέος, γεμάτος ζωή, όνειρα και όρεξη για το αύριο. Ένας άνθρωπος που αγαπούσε πραγματικά τον τόπο του και νοιαζόταν για τους γύρω του. Πάντα με καλοσύνη και πάντα με διάθεση να προσφέρει και να σταθεί δίπλα σε όποιον τον χρειαζόταν.
Η απώλειά του αφήνει ένα μεγάλο κενό σε όλους μας, όμως ο πόνος είναι ασύγκριτος για την οικογένειά του. Σκέφτομαι με βαθιά συγκίνηση τον πατέρα και τη μητέρα του, που βιώνουν τον πιο βαρύ πόνο που μπορεί να νιώσει ένας γονιός. Τη σύζυγό του, που χάνει τον σύντροφο της ζωής της στα πρώτα χρόνια του κοινού τους βίου. Και τα μικρά του παιδάκια, που τόσο πολύ αγαπούσε και που δεν πρόλαβε να τα δει να μεγαλώνουν και να χαίρονται τη ζωή μαζί του.
Το νησί της Λέρου σήμερα είναι πιο φτωχό. Έχασε ένα δικό του παιδί, έναν άνθρωπο καλό, ζεστό και αληθινό.
Καλό σου ταξίδι, φίλε Γιάννη.
Η μνήμη σου θα μείνει ζωντανή στις καρδιές όλων μας.
Ειλικρινή και θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του. Δύναμη και κουράγιο σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.
