Με βαθιά θλίψη αποχαιρετώ τον αγαπημένο μου φίλο και συμπατριώτη, Μιχάλη Λυκοπάντη. Η είδηση της πρόωρης απώλειάς του μας συγκλόνισε όλους. Τόσο νέος, τόσο γλυκός άνθρωπος, με μια καλοσύνη που ξεχώριζε και άγγιζε όλους όσοι τον γνώριζαν. Η ακεραιότητα του χαρακτήρα του, το ήθος και η αξιοπρέπειά του αποτελούσαν φωτεινό παράδειγμα για όλους μας.
Υπέμεινε στωικά τις δυσκολίες της ζωής, ακόμη και την ασθένειά του, την οποία αντιμετώπισε με γενναιότητα, χωρίς να χάσει στιγμή το χαμόγελο, την ανθρωπιά και τη δύναμή του. Ένας άνθρωπος που σκόρπιζε απλόχερα αγάπη και ζεστασιά.
Το κενό που αφήνει πίσω του είναι δυσαναπλήρωτο για την κοινωνία της Λέρου, αλλά κυρίως για την οικογένειά του. Ο Θεός να δίνει κουράγιο και δύναμη στη σύζυγο και τα κορίτσια του να αντέξουν την τραγική απώλεια του αγαπημένου τους συζύγου και πατέρα!
Θα τον θυμόμαστε πάντα για το χαμόγελό του, την καλοσύνη του και τη ζεστασιά της ψυχής του. Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή στις καρδιές μας.
Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. Κουράγιο και δύναμη μέσα από την καρδιά μου. Ο Θεός να αναπαύσει την καλή του ψυχή.
Καλό ταξίδι, Μιχάλη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.
Κατερίνα ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
