Η Λέρος, η υποκρισία και οι ευρωπαϊκές διαχωριστικές γραμμές

Πρόλογο της μάχης που θα γίνει εν όψει των ευρωεκλογών μεταξύ των κυρίαρχων πολιτικών ελίτ και των κρατών μελών που συντάσσονται πίσω από τη μία ή την άλλη κυρίαρχη ομάδα συμφερόντων αποτέλεσε η υπόθεση με την ένσταση της Γερμανίας για το ΦΠΑ των νησιών.

Πέρα από το προφανές, ότι η Γερμανία επιθυμεί να πάνε όλα σύμφωνα με το δικό της σχεδιασμό, χωρίς εκτροπές που εμπεδώνουν περιθώρια πολιτικής κυριαρχίας σε άλλα μέρη όπου έχει καταφέρει να ασκεί σημαντικό έλεγχο (Ελλάδα), υπάρχει και η επικείμενη σύγκρουση των θιασωτών της οικονομικής ορθοδοξίας και όσων επιθυμούν χαλάρωση της λιτότητας .

Το οικονομικό επιχείρημα

Πάντα υπάρχει βέβαια το επιχείρημα, με αφορμή και πάλι το ΦΠΑ, ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να προχωρεί μονομερώς σε ενέργειες, όταν μάλιστα παλεύει να κατακτήσει τα εχέγγυα αξιοπιστίας που έχει χάσει. Όπως και το οικονομικό επιχείρημα ότι η συνθετότητα του καθεστώτος ΦΠΑ δημιουργεί στρεβλώσεις και απώλειες εσόδων. Μόνο που εκεί ο αντίλογος παραπέμπει στις συνεννοήσεις πίσω από τις κουίντες μεταξύ Μέρκελ, Τσίπρα και Κομισιόν, για τις οποίες κανείς, βέβαια, δεν μπορεί να είναι σίγουρος, έστω κι αν υπήρξαν διαρροές. Επίσης όσο κι αν το οικονομικό επιχείρημα είναι ισχυρό δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει τις πραγματικότητες στα νησιά και στις αδυναμίες διαμόρφωσης άμεσα μηχανισμών αντιστάθμισης του κοινωνικού κόστους του αυξημένου ΦΠΑ.

Μάχη στρατοπέδων

Σε κάθε περίπτωση πάντως η υπόθεση του ΦΠΑ αποκάλυψε το ότι με αιχμή την Ελλάδα θα εξελιχθεί μια μάχη χαρακωμάτων. Από τη μια αξιωματούχοι στης Επιτροπής, όπως ο Μοσχοβισί, ο Γιούνκερ, αλλά και κράτη μέλη όπως η Γαλλία που επιδιώκουν μια αλλαγή ρότας, διασφάλιση περιθωρίων πολιτικής αυτονομίας, κι από την άλλη το σκληρό Γερμανικό κατεστημένο που επιδιώκει τη συνέχιση της πολιτικής της δημοσιονομικής ορθοδοξίας, που επιφέρει βέβαια μεγάλα κέρδη στο σκληρό οικονομικό λόμπι της Ρήνου.

Η υποκρισία

Μόνο που η συνέχιση αυτή της πολιτικής οδηγεί σε συνειρμούς που φέρνουν στο προσκήνιο μια ηχηρή υποκρισία. Η Γερμανία δέχεται ως δημοσιονομικό ισοδύναμο την περικοπή αμυντικών δαπανών, την ώρα που βρίθουν στο Βερολίνο οι φωνές για ελλιπή φύλαξη συνόρων, αλλά κι εντείνεται η αμερικανική κριτική για την μειωμένη συνεισφορά της Γερμανίας στο Νατοϊκό στρατόπεδο. Εκτός αν το Βερολίνο περιμένει να καλυφθεί το όποιο κενό στα σύνορα από την εκτίναξη των κοινοτικών δαπανών για τη φύλαξη συνόρων στο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2021 – 2027 της ΕΕ. Κι εκεί όμως τα πράγματα κρύβουν υποκρισίες.

Όπως αναφέρθηκε στη Βουλή την Τρίτη 10/7 στην κοινή συνεδρίαση της διαρκούς Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2021 – 2027τα κράτη της ΕΕ που έχουν το μεγαλύτερο αντι – προσφυγικό μένος, αποτελούν τους μεγαλύτερους εξαγωγείς πυρομαχικών ελαφρών όπλων προς τις πολεμικές συγκρούσεις της Μέσης Ανατολής. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Νίκος Ξυδάκης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, μόνο το διάστημα από το 2012 ως το 2015, από ανεξάρτητους παρατηρητές του ΟΗΕ έχουν καταγραφεί εξαγωγές τουλάχιστον 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, σε πυρομαχικά με κύριο αποδέκτη τα πολεμικά μέτωπα στη Συρία και την Υεμένη, χωρίς έλεγχο τελικού χρήστη, αυτού δηλαδή. που παραλαμβάνει τα πυρομαχικά. Υπολογίζεται από τους ίδιους αναλυτές ότι αυτά τα πυρομαχικά, σε αυτό το διάστημα, μπορούν να αντιστοιχηθούν με 400.000 νεκρούς και περίπου 8 με 10 εκατομμύρια εκτοπισμένους ή πρόσφυγες.