Εξορύξεις βαθέων υδάτων: Τι άλλο θα προσπαθήσουν να αρπάξουν οι εταιρείες;

Έτσι, κυβερνήσεις ανά τον κόσμο συνεδρίασαν στην ISA προκειμένου να συζητηθεί η πιθανότητα αδειοδότησης για εξορύξεις βαθέων υδάτων, ανάμεσα σε άλλα. Η συνεδρίαση ευτυχώς έληξε χωρίς την παροχή αδειών και χωρίς την υιοθέτηση Κώδικα Εξορύξεων, ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση για τις θάλασσες. 

Το περασμένο καλοκαίρι, η TMC και η κυβέρνηση Trump συναντήθηκαν με σκοπό να διεκδικήσουν δικαιώματα εξορύξεων βαθέων υδάτων, προσπαθώντας να παρακάμψουν την ISA και κατέθεσαν αίτηση για άδεια εξόρυξης βαθέων υδάτων με βάση εθνικούς κανονισμούς των ΗΠΑ σχετικά με την εξόρυξη από τη δεκαετία του 1980. Έκτοτε, κυβερνήσεις δραστηριοποιήθηκαν με σκοπό να τεθεί υπό διερεύνηση η νομιμότητα μιας τέτοιας πρωτοβουλίας, μιας και τα διεθνή ύδατα δεν μπορούν, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, να γίνουν προϊόν εκμετάλλευσης μιας χώρας και καθώς η ISA έχει την εντολή να προστατεύει τους παγκόσμιους ωκεανούς και να επιτρέπει την έναρξη της εξόρυξης μόνο εάν ωφελεί την ανθρωπότητα.

Εκτός από απειλή για τα θαλάσσια οικοσυστήματα, τη θαλάσσια πανίδα και το κλίμα, οι εξελίξεις αυτές αποτελούν ένα ακόμη παράδειγμα της πολιτικής Trump για απορρύθμιση των κανονισμών προς αποκλειστικό όφελος των εταιρειών και των ιδιωτικών συμφερόντων, και μαρτυρούν μια ακόμη προσπάθεια υποτίμησης των διεθνών συμβάσεων, σε μια εποχή πολυκρίσης και γενικευμένου αναβρασμού. Η σχετική έρευνα της Greenpeace κατέδειξε εργολαβικές παραβιάσεις, τις οποίες και κατέθεσε στην ΙSA, απαιτώντας τη διαφανή έρευνα και την υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου. Στη συνεδρίαση που μόλις τελείωσε, η ISA αποφάσισε τη συνέχιση της έρευνας προς τις εταιρείες που παραβιάζουν τα συμβόλαιά τους.

Διαβάστε επίσης:

Από τρεις εργαζόμενους σε αυτοκρατορία: Η ιστορία της Microsoft

05.04.2026

0

Το σχέδιο για την τελετή Αφής του Αγίου Φωτός

31.03.2026

0

Παράλληλα, η έντονη εμπλοκή Trump στις εξελίξεις και οι τακτικές εκφοβισμού κρύβουν στον πυρήνα τους την ουσία του επιχειρήματος: οι εξορύξεις βαθέων υδάτων αποτελούν ένα ακόμη εργαλείο πλουτισμού των εταιρειών, ενώ τα εξορύσιμα μέταλλα θα απορροφηθούν από τη βιομηχανία όπλων, και όχι για την πράσινη μετάβαση όπως προπαγανδιστικά δηλώνεται. Η βιομηχανία πολέμου, τα εταιρικά συμφέροντα και η καταστροφή των οικοσυστημάτων παραμένουν φανερά αλληλένδετα. Η λήξη της ISA χωρίς την υιοθέτηση ενός Κώδικα (mining code), που θα άνοιγε την πόρτα στις εξορύξεις μετάλλων και στο εταιρικό μπούλινγκ, και χωρίς την παροχή αδειών, αποτελεί ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά όχι το τέλος.

Η Λουίζα Κάσσον, υπεύθυνη εκστρατείας της διεθνούς Greenpeace, δήλωσε: “Παρόλο που δύο εταιρείες, οι οποίες τελούν υπό έρευνα για παραβίαση του διεθνούς δικαίου, επιστρατεύουν μια “τραμπική” τακτική εκτόξευσης κατηγοριών και απειλών για νομικές ενέργειες κατά κυβερνήσεων, τα κράτη έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν θα πτοηθούν από εταιρικούς νταήδες. Όπως προειδοποίησε η Greenpeace, οι αντιπροσωπείες πρέπει να ενωθούν και να αντιμετωπίσουν την κυβέρνηση Τραμπ και τη νεοαποικιακή αρπαγή πόρων της The Metals Company.”

Οι εξορύξεις βαθέων υδάτων αποτελούν μια περιβαλλοντικά καταστροφική πρακτική που αποσταθεροποιεί τα θαλάσσια οικοσυστήματα και αντιβαίνει στις κλιματικούς και περιβαλλοντικούς στόχους. Η Greenpeace διεκδικεί τη θέσπιση moratorium στις εξορύξεις βαθέων υδάτων και καλεί τις κυβερνήσεις να αντισταθούν στα εταιρικά συμφέροντα που θυσιάζουν την υγεία του πλανήτη και καθορίζουν παγκόσμιες πολιτικές. Το μορατόριουμ, όπως και κάθε περιβαλλοντική πολιτική και διεθνής συμφωνία, πρέπει να αντανακλά μια δέσμευση, αλλά και μια ευρύτερη αλλαγή στάσης.

Η Ελλάδα έχει κάνει μεν ένα θετικό βήμα, αφού ανήκει στις 40 χώρες που είναι υπέρ του moratorium αυτού, όμως καλούμε την κυβέρνηση να προστατεύσει ουσιαστικά το 30% των θαλασσών της χώρας μας και να βάλει τέλος στα σχέδια για εξορύξεις αερίου σε αυτές. Η υπεράσπιση των διεθνών συμφωνιών και η ουσιαστική επιμονή στην προστασία του περιβάλλοντος σε περιόδους αναβρασμού και πολυκρίσεων αποτελεί βασική διεκδίκηση.