Ένα ανώνυμο email στο ελληνικό FBI αποτέλεσε, σύμφωνα με πληροφορίες, την αφορμή για να ανοίξει και πάλι ο φάκελος της φονικής φωτιάς στη Marfin πριν από 16 χρόνια.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι στο επίμαχο email, κατονομάζονταν ως δράστες της φονικής επίθεσης τα πρόσωπα για τα οποία εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης από την 3η τακτική ανακρίτρια που χειρίζεται την υπόθεση, αλλά και άλλα που φέρονται να ανήκουν στην ίδια ομάδα.
Η πληροφορία αξιολογήθηκε ως σημαντική με αποτέλεσμα την ανάσυρση της υπόθεσης από το αρχείο και την εξέταση των στοιχείων κάτω από νέο πρίσμα. Στο πλαίσιο της νέας έρευνας μπήκαν στο «μικροσκόπιο» τα συγκεκριμένα πρόσωπα.
Οι Αρχές φέρονται να συνδύασαν στοιχεία και πληροφορίες, αναζητώντας ενδεχόμενη εμπλοκή τους και σε άλλες δικογραφίες. Συγκρίνοντας το υλικό, οι διωκτικές αρχές φέρονται να κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι τρεις, οι οποίοι εμφανίζονται σε άλλη δικογραφία, άσχετη με αυτή της Marfin, έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά, όπως αμφίεση και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, με δράστες του εμπρησμού.
Τα νέα στοιχεία που συγκέντρωσαν οι Αρχές φέρονται να ήταν αρκετά ώστε να ταυτοποιήσουν τα συγκεκριμένα πρόσωπα, ανοίγοντας το δρόμο για τη σύλληψή τους.
Το χρονικό της τραγωδίας
Στις 5 Μαΐου 2010, στο κέντρο της Αθήνας, τρεις εργαζόμενοι της Marfin Egnatia Bank έχασαν τη ζωή τους όταν το υποκατάστημα της τράπεζας στην οδό Σταδίου πυρπολήθηκε με βόμβες μολότοφ, στη διάρκεια μεγάλης διαδήλωσης κατά του πρώτου Μνημονίου. Νεκροί ήταν η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών και έγκυος, η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών, και ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης, 36 ετών.
Η Ελλάδα βρισκόταν στην αρχή της μνημονιακής περιόδου. Η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει σκληρά οικονομικά μέτρα και η ψηφοφορία για το πρώτο Μνημόνιο είχε προγραμματιστεί για την επόμενη ημέρα, 6 Μαΐου. Η 5η Μαΐου είχε κηρυχθεί ημέρα γενικής απεργίας και στο κέντρο της Αθήνας πραγματοποιήθηκε μία από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις της περιόδου.
Κατά τη διάρκεια της πορείας, άγνωστοι επιτέθηκαν στο υποκατάστημα της Marfin επί της Σταδίου 23. Έσπασαν την τζαμαρία και πέταξαν μολότοφ και εύφλεκτο υλικό στο εσωτερικό του κτιρίου, την ώρα που μέσα βρίσκονταν εργαζόμενοι. Οι περισσότεροι κατάφεραν να διαφύγουν ή να διασωθούν, όμως οι τρεις υπάλληλοι εγκλωβίστηκαν και πέθαναν από ασφυξία λόγω του πυκνού καπνού και των τοξικών αναθυμιάσεων.
Η τραγωδία προκάλεσε σοκ στην ελληνική κοινωνία και έγινε ένα από τα πιο σκοτεινά σύμβολα της περιόδου της οικονομικής κρίσης. Η επίθεση σημάδεψε τη συλλογική μνήμη ενώ οι φυσικοί αυτουργοί δεν καταδικάστηκαν ποτέ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, δύο άτομα παραπέμφθηκαν σε δίκη και αθωώθηκαν ομόφωνα το 2016.
Παράλληλα, η υπόθεση είχε και δικαστική συνέχεια ως προς τις συνθήκες λειτουργίας και ασφάλειας του υποκαταστήματος.
Το 2013 στελέχη της τράπεζας αντιμετώπισαν κατηγορίες για ανθρωποκτονία από αμέλεια, ενώ στο επίκεντρο βρέθηκαν τα μέτρα πυρασφάλειας, οι έξοδοι διαφυγής και η εκπαίδευση του προσωπικού.
Το 2024, απόφαση του Αρείου Πάγου επανέφερε την υπόθεση στο προσκήνιο, καταλογίζοντας ευθύνες στην τότε μισθώτρια τράπεζα για μη λήψη μέτρων ασφαλείας και παραπέμποντας την υπόθεση σε νέα κρίση.
