Από αυτό το χωμάτινο γήπεδο της Σκάλας, που για τη δική μας γενιά ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένας αθλητικός χώρος. Ήταν το σημείο συνάντησης, το δεύτερο σπίτι μας, ο τόπος όπου μεγαλώσαμε.
Εδώ βρίσκονται οι πιο όμορφες παιδικές μας αναμνήσεις. Τα πρώτα μου γκολ με τη φανέλα του Ξάνθου, τα σχολικά ντέρμπι που για εμάς έμοιαζαν με τελικούς πρωταθλήματος, οι χαρές και οι στενοχώριες, οι φιλίες που κράτησαν μια ζωή.
Εδώ παίζαμε μπάσκετ με τον Φωκά μέχρι να βραδιάσει. Και όταν νύχτωνε, συνεχίζαμε. Το καλάθι μετά βίας φαινόταν, αλλά εμείς ήμασταν βέβαιοι πως παίζαμε στους τελικούς του ΝΒΑ.
Εδώ, κάθε χρόνο, το ποδοσφαιρικό γήπεδο μεταμορφωνόταν σε στίβο για τα Ξάνθεια. Μέσα στη σκόνη, στον ήλιο και στις φωνές του κόσμου, μάθαμε να προσπαθούμε, να αγωνιζόμαστε, να χάνουμε και να ξανασηκωνόμαστε.
Και όταν έπεφτε το σκοτάδι, άκουγα τη μάνα μου να φωνάζει από το παράθυρο:
«Νικήτα, έλα σπίτι, βράδιασε!»
Κι εγώ, όπως όλα τα παιδιά, απαντούσα:
«Σε πέντε λεπτά!»
Πέντε λεπτά που συνήθως γίνονταν μία ώρα. Και σήμερα συνειδητοποιώ πως εκείνα τα πέντε λεπτά έγιναν τελικά μια ολόκληρη ζωή γεμάτη αναμνήσεις.
Βλέπω ακόμη μπροστά μου τα πρόσωπα των φίλων μου. Φίλους με τους οποίους μεγαλώσαμε μαζί, μοιραστήκαμε όνειρα, γέλια και αγωνίες. Και βλέπω και εκείνους που δεν είναι πια κοντά μας. Εκείνους που έτρεξαν σε αυτό το γήπεδο, έπαιξαν στα σχολικά ντέρμπι, γέλασαν μαζί μας και άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στον τόπο και στις καρδιές μας. Σήμερα τους θυμόμαστε με αγάπη και σεβασμό.
Γι’ αυτό η σημερινή στιγμή έχει για μένα ιδιαίτερη συναισθηματική αξία.
Γιατί θυμάμαι ότι κάποτε, ως παιδί, έτρεχα σε αυτό το γήπεδο και ονειρευόμουν. Και κάπου βαθιά μέσα μου υπήρχε πάντα η επιθυμία να προσφέρω κάτι πίσω στον τόπο που με μεγάλωσε. Δεν ήξερα τότε ότι η ζωή θα με έφερνε στη θέση του Δημάρχου. Ήξερα όμως ότι αυτός ο χώρος άξιζε κάτι καλύτερο.
Σήμερα, με την υπογραφή της εργολαβικής σύμβασης για την κατασκευή του νέου αθλητικού κέντρου στη Σκάλα Πάτμου, ένα όνειρο πολλών ετών γίνεται πραγματικότητα.
Ένα σύγχρονο γήπεδο ποδοσφαίρου 8×8, νέο γήπεδο μπάσκετ και εγκαταστάσεις στίβου που θα δώσουν στα παιδιά της Πάτμου τον χώρο που αξίζουν για να αθληθούν, να ονειρευτούν και να δημιουργήσουν τις δικές τους αναμνήσεις.
Γιατί τα σημαντικότερα έργα δεν είναι μόνο αυτά που χτίζονται με τσιμέντο και σίδερο. Είναι αυτά που χτίζουν ευκαιρίες, χαμόγελα, χαρακτήρες και όνειρα.
Το γήπεδο αυτό μάς μεγάλωσε. Τώρα ήρθε η ώρα να το μεγαλώσουμε κι εμείς.
Για τα παιδιά του σήμερα. Για τα παιδιά του αύριο. Για τους γονείς που θα τα καμαρώνουν από την κερκίδα. Και για όλους εκείνους που πέρασαν από εδώ και άφησαν ένα κομμάτι της ψυχής τους σε αυτόν τον χώρο.
Για να μπορούν κι αυτά, μετά από χρόνια, να κοιτάζουν αυτό το γήπεδο και να λένε με την ίδια συγκίνηση:
«Όλα ξεκίνησαν από εδώ.»
Καλό μήνα σε όλες και όλους και χρόνια πολλά για τη γιορτή του Αγίου Πνεύματος. Εύχομαι υγεία, φώτιση και δύναμη σε κάθε οικογένεια της Πάτμου.
