Η 7η Μαρτίου 1948, η ημέρα της επετείου της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου με την μητέρα Ελλάδα είναι ημέρα μνήμης, συγκίνησης, αγάπης και υπόσχεσης.
Είναι ημέρα μνήμης γιατί σήμερα θυμόμαστε τους ηρωικούς προγόνους μας, γυναίκες και άντρες που θυσιάστηκαν για τα νησιά μας, που ένωσαν τις ανάσες τους και την πίστη τους κρατώντας αυτή τη γωνιά του Αιγαίου ελληνική!
Είναι ημέρα συγκίνησης, γιατί η 7η Μαρτίου 1948 είναι ένας ακόμα κρίκος στη μακραίωνη ιστορία μας, εδώ που σφυρηλάτησαν τις αξίες μας ο Διαγόρας, ο Κλεόβουλος, η Καλλιπάτειρα, ο Ιπποκράτης και τόσοι άλλοι νησιώτες και νησιώτισσες που πάτησαν σε τούτη εδώ τη γη, ταξίδεψαν στη μοναδική θάλασσα του Αιγαίου και έδωσαν μάχες και αγώνες τιμής για να διασώσουμε την κληρονομιά μας και να σταθούμε απέναντι στην Ιστορία νικητές!
Είναι ημέρα αγάπης για τα νησιά μας, γιατί με την ιδιαιτερότητα της νησιωτικότητας να μας προσδιορίζει, εμείς οι Δωδεκανήσιες και οι Δωδεκανήσιοι, ακριβώς γιατί αγαπάμε τον τόπο μας, δουλέψαμε σκληρά, με όρεξη και απαράμιλλο μεράκι, σε δύσκολες συνθήκες, και καταφέραμε να οδηγήσουμε τα Δωδεκάνησα μας στο δρόμο της ανάπτυξης!
Είναι όμως και ημέρα υπόσχεσης. Μιας υπόσχεσης στους εαυτούς μας ότι θα συνεχίσουμε να κάνουμε όλες και όλοι, το καλύτερο δυνατό για τα νησιά μας, ότι θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε ακοίμητοι φρουροί του Αιγαίου, ότι θα συνεχίσουμε να τιμούμε το εθνικό μας καθήκον, ακριβώς όπως μας δίδαξαν οι πρόγονοί μας!
Χρόνια πολλά στα Δωδεκάνησα μας!
