Στο στόχαστρο του Υπουργείου Υγείας έχουν μπει πλέον οι πάσχοντες από καρκίνο, καθώς μεθοδεύεται το κόψιμο πολλών ογκολογικών φαρμάκων.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά σε εκδήλωση της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανιών στην Τρίπολη ο αρμόδιος Υπουργός, «τα 3/4 των ογκολογικών φαρμάκων που γράφουν οι γιατροί, δεν τα χρειάζονται οι ασθενείς». Προανήγγειλε μάλιστα αλλαγές και αυξήσεις στις τιμές των φαρμάκων ενώ υποστήριξε ως «η φαρμακευτική δαπάνη συνεχώς αυξάνεται και οι καινοτόμες θεραπείες είναι εξαιρετικά ακριβές, κατηγορώντας παράλληλα το ΙΦΕΤ για «αλόγιστη δαπάνη».
Δεν αποτελεί πλέον είδηση ούτε μας προκαλεί έκπληξη, η αναλγησία με την οποία η παρούσα Κυβέρνηση αντιμετωπίζει την ανθρώπινη ζωή, εκμηδενίζοντας με κάθε ευκαιρία το περιεχόμενο και την αξία της .
Είναι άλλωστε δεδομένη η μεθοδευμένη και σταθερή πολιτική διάλυσης της δημόσιας υγείας μέσα από το εν εξελίξει σχέδιο ιδιωτικοποίησης των δημόσιων νοσοκομείων, με την επιβολή εισπρακτικών πολιτικών σε διάφορες υπηρεσίες και φάρμακα.
Τα περιφερειακά νοσοκομεία και κέντρα υγείας βρίσκονται πλήρως αποδυναμωμένα από ιατρικό και βοηθητικό προσωπικό, με τους πολίτες να κινδυνεύουν σε καθημερινή βάση από περιστατικά, που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία στο πλαίσιο ενός οργανωμένου Δημόσιου Συστήματος υγείας. Είτε δεν υπάρχουν βασικές ιατρικές ειδικότητες, όπως καρδιολόγου (π.χ. Νοσοκομείο Καλύμνου και Θήρας ), παθολόγου (π.χ. Νοσοκομείο Κω), παιδιάτρου (π.χ. Νίσυρος), γυναικολόγου (π.χ. Κ.Υ. Πάρου ) κτλ., είτε η υποστελέχωση είναι τέτοια, που δε μπορεί να παρασχεθεί η απαιτούμενη υγειονομική φροντίδα, αφού παντού παρατηρείται έλλειψη νοσηλευτικού και υποστηρικτικού προσωπικού.
Οι διακομιδές είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο «παροχής υπηρεσιών υγείας» ειδικότερα στα νησιά μας, ενώ τα ελικόπτερα του ΕΚΑΒ καταργήθηκαν από τις πτητικές βάσεις της Σύρου και της Ρόδου, δυσχεραίνοντας ακόμα περισσότερο την κατάσταση και οδηγώντας ακόμα και σε αδυναμία πραγματοποίησης τους πολλές φορές, με τραγικά αποτελέσματα.
Η πολιτική βούληση είναι προφανώς να αποδυναμωθεί ο δημόσιος χαρακτήρας της παροχής υπηρεσιών υγείας, ανεξαρτήτως του κόστους που αυτό έχει ήδη και θα έχει στο μέλλον σε ανθρώπινες ζωές.
Όταν τα οικονομικά μεγέθη μπαίνουν πάνω από τις ανθρώπινες ζωές, τη στιγμή που διασπαθίζονται τεράστια ποσά σε απευθείας αναθέσεις στις τσέπες ημετέρων, όταν η αυτονόητη στήριξη των πασχόντων συμπολιτών μας χαρακτηρίζεται «αλόγιστη δαπάνη», είναι καιρός να στείλουμε όλοι μαζί ένα ηχηρό μήνυμα απαλλαγής από την πιο ανάλγητη Κυβέρνηση της μεταπολίτευσης.
