Την περίοδο που η πολιτική της κυβέρνησης έχει αυξήσει τη φορολογία και τις ασφαλιστικές εισφορές σε όλους τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες της χώρας, το Υπουργείο Υγείας προσπαθεί να εφαρμόσει το θεσμό του Οικογενειακού Ιατρού με συμβάσεις πενίας.
Με τους όρους και τις προϋποθέσεις που περιγράφονται στην σύμβαση για τους Οικογενειακούς Ιατρούς το Υπουργείο Υγείας ψάχνει ιδιωτικά ιατρεία προς κρατικοποίηση και ιατρούς που θα τους επιφορτίσει με σωρεία γραφειοκρατικών διαδικασιών με αποτέλεσμα να μετατρέψει τα ιατρεία τους σε κέντρα γραμματειακής υποστήριξης και διεκπεραίωσης υπηρεσιών υγείας.
Τις τελευταίες 15 ημέρες εμφανίζεται σε κάθε ηλεκτρονική συνταγή και παραπεμπτικό εργαστηριακών εξετάσεων μήνυμα όπου καλεί τον κάθε πολίτη να εγγραφεί υποχρεωτικά σε οικογενειακό ιατρό.
Όσοι προσπάθησαν να εγγραφούν διαπίστωσαν πως δεν υπάρχει διαθέσιμος οικογενειακός ιατρός στο νησί της Ρόδου, αλλά ούτε και σε κανένα νησί χώρου ευθύνης του Ιατρικού Συλλόγου Ρόδου.
Οι ιατροί ειδικότητας Γενικής Ιατρικής, Παθολογίας και Παιδιατρικής του Συλλόγου μας στο σύνολο τους αρνούνται την ένταξη τους τόσο στις πολυδιαφημισμένες Τοπικές Μονάδες Υγείας (ΤΟ.Μ.Υ), όσο και στο θεσμό του οικογενειακού ιατρού μέσω των συμβάσεων με τον ΕΟΠΥΥ. Ο λόγος είναι ότι θεωρούν απαξιωτικές τις αμοιβές για τους γιατρούς, σ’ ένα θολό εργασιακό τοπίο και ειδικά όταν αυτές ορίζουν ως μέγιστο πληθυσμό ευθύνης τους 2.250 ασθενείς ανά ιατρό που είναι πέρα από κάθε διεθνή επιστημονική πρακτική και εγκυμονεί κινδύνους σοβαρών ιατρικών λαθών.
Η μηνιαία αποζημίωση κυμαίνεται από 0,50 € έως 1,09 € ανάλογα με την ηλικία του πολίτη που δηλώνει τον οικογενειακό ιατρό του με μέγιστη αμοιβή τα 1.800 ευρώ (μικτά) και η οποία είναι η χαμηλότερη αμοιβή σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμα και στις μετακομμουνιστικές χώρες.
Είναι αξιοσημείωτο ότι στα Περιφερειακά Ιατρεία των μικρών νησιών (Μεγίστη, Τήλο, Χάλκη, Σύμη, Κάσο) είναι η πρώτη φορά στα χρονικά που δεν υπάρχει κανείς πλέον ειδικευμένος ιατρός στα νησιά αυτά.
Καταδικάζουμε ομόφωνα, μαζί με όλους τους Ιατρικούς Συλλόγους της χώρας αλλά και όλες τις επαγγελματικές και επιστημονικές ενώσεις, το επαίσχυντο αυτό σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που απαξιώνει το σύνολο του ιατρικού δυναμικού της χώρας και εξαναγκάζει τον Έλληνα ασθενή, σε φθηνές και υποβαθμισμένες, υπηρεσίες υγείας.
