Με την συμπλήρωση 30 ετών (1983-2013) από της εκδημίας του αειμνήστου μητροπολίτου κυρού Ισιδώρου, η Ιερά Μητρόπολις Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας, την Κυριακή 19.5.2013, τέλεσε το ετήσιο αυτού μνημόσυνο στον Ι.Ναό του Αγίου Μάμαντος Καλύμνου.
Το Σάββατο, μετά τον εσπερινό, ο μητροπολίτης μας κ. Παισιος, συνοδευόμενος από τον π. Γερβάσιο Πέτρου και τον προϊστάμενο του Ι.Ναού του Αγίου Μάμαντος π. Χριστόφορο Μελά, παρέστη, κατά το καλυμνιακό έθιμο, στο στόλισμα του κολλύβου.
Την πρωίαν της Κυριακής τελέσθηκε αρχιερατική Θεία Λειτουργία υπό του μητροπολίτου, ο οποίος μετά το Άγιο Ευαγγέλιο μίλησε καταλλήλως δια την τόλμη, το σεβασμό και την αγάπη των μυροφόρων γυναικών προς τον Μέγα Διδάσκαλό τους και τόνισε ιδιαιτέρως την τόλμη που πρέπει να επιδεικνύουν και σήμερα οι γυναίκες, προκειμένου να θεμελιώσουν την κατ’ οίκον Εκκλησία τους και να δώσουν τα μύρα της αγάπης τους προς την οικογένειά τους και ιδιαιτέρως στα παιδιά τους, τα οποία πρέπει να διαπαιδαγωγούν «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου», σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς που περνάει ο θεσμός της οικογένειας και η φιλτάτη ημών Πατρίς, η οποία Πατρίς κατά καιρούς ανέδειξε αξίας γυναίκας της τόλμης και της ανδρείας των μυροφόρων γυναικών (Σπαρτιάτισσες, Ανθούσες, Νόνες, Μακρίνες, Σουλιώτισσες, Μαντώ Μαυρογένους, Μπουμπουλίνα, κ.α.) και άλλες άγιες γυναίκες που έδωσαν μεγάλους άνδρες στην Εκκλησία και την Πατρίδα.
Μετά το πέρας της Θ.Λειτουργίας τελέσθηκε το μνημόσυνο του αοιδίμου μητροπολίτου, «κατά το πατμιακό τυπικό», στο οποίο έλαβαν μέρος οι ιερείς π.Γερβάσιος Πέτρου, π. Ιωακείμ Μεϊμάρης, π.Ιερεμίας Σακαρέλλος, π. Ιάκωβος Συριώτης, π.Αντώνιος Μακρυλός, π. Νικόλαος Καζαβούλης, π. Κων/νος Σμαλιός και ο προϊστάμενος του Ι.Ναού π.Χριστόφορος Μελάς.
Ο μητροπολίτης μας, σε ολιγόλεπτη αναφορά του, αναφέρθηκε στο πρόσωπο του αοιδίμου ιεράρχου τονίζοντας ότι σε δυσκόλους καιρούς ήλθε από την Βασιλεύουσα δια να ποιμάνει τον φιλόχριστο και φιλοπρόοδο λαό της Επαρχίας Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας, ο νέος μητροπολίτης Ισίδωρος Αηδονόπουλος, το 1950, και τόνισε ότι ακόμη είναι νωπό το άγιο χώμα του τάφου του από τα δάκρυα των καλυμνίων που καθημερινά προσέρχονται και αφήνουν ένα τριαντάφυλλο σεβασμού και αγάπης προς τον ποιμενάρχη τους.
Τα λόγια αυτά πράγματι συνεκίνησαν τις ψυχές του πυκνού εκκλησιάσματος, το οποίο παρηκολούθησε με συγκίνηση την επιμνημόσυνη δέηση που τελέσθηκε στη συνέχεια στον καλλιμάρμαρο τάφο του εκλιπόντος ιεράρχου.
Στο μνημόσυνο παρέστη ο Δήμαρχος Καλυμνίων κ. Δημ.Διακομιχάλης μετά της συζύγου του, ο πρόεδρος της παιδείας του Δήμου Καλυμίων κ.Ι.Κατσοτούρχης μετά της συζύγου του, ο άρχοντας της Μ. του Χριστού Εκκλησίας κ. Αρ.Χαλκίτης, και εκ μέρους της οικογενείας του αειμνήστου μητροπολίτου η ανιψιά του κα Μαρία Γεωργιάδου, εκπαιδευτικός-υποδιευθύντρια του δημ.σχολείου Λακκίου Λέρου.
Τόσο κατά το εσπέρας, όσο και μετά την Θεία Λειτουργία, στο πνευματικό κέντρο του Ι.Ν.Αγ.Μάμαντος, από το εκκλ. συμβούλιο και την ομάδα «Ταβιθά» παρετέθη καλυμνιακός καφές και όλα τα επακόλουθα παραδοσιακά γλυκίσματα τα οποία προβλέπει η καλυμνιακή παράδοσις δια τους νεκρούς της.
Ας είναι αιωνία και αγείρως η μνήμη του αειμνήστου μητροπολίτου Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας κυρού Ισιδώρου.
Ὁ Μητροπολίτης Λέρου, Καλύμνου καί Ἀστυπαλαίας Ἰσίδωρος Ἀηδονόπουλος (1950-1983)
Ὁ ἀείμνηστος καί μακαριστός Μητροπολίτης Λέρου, Καλύμνου καί Ἀστυπαλαίας Ἰσίδωρος, κατά κόσμον Γεώργιος Ἀηδονόπουλος τοῦ Κωνσταντίνου καί τῆς Μαρίας τό γένος Ἀναγνωστοπούλου, γεννήθηκε στίς 13.2.1911 στό Φανάρι Κωνσταντινουπόλεως.
Στή νεαρή ἡλικία του διδάχθηκε τά ἑλληνικά γράμματα στίς Ἀστικές Σχολές τῶν Ταξιαρχῶν Γαλατά καί Ἁγίου Κωνσταντίνου Ὑψομαθείων. Μετά τίς γυμνασιακές σπουδές του εἰσῆλθε στήν Ἱερά Θεολογική Σχολή τῆς Χάλκης, μέ ἐγγυητή τόν Γέροντα Μητροπολίτη Ἐφέσου Ἀγαθάγγελο (1932-1935).
Ἀποφοίτησε τό 1933, ἀφοῦ ὑπέβαλε ἐναίσιμη διατριβή μέ τόν τίτλο «Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἱερεμίας ὁ Τρανός».
Τήν 26.3.1933 μέ ἔγκριση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου χειροτονήθηκε Διάκονος στήν Ἱερά Μονή τῆς Ἁγίας Τριάδος Χάλκης ἀπό τόν Σχολάρχη Ἐπίσκοπο Μιλήτου καί μετέπειτα Μητροπολίτη Φιλαδελφείας Αἰμιλιανό Παπαδημητρίου (1936-1946) καί μετονομάσθηκε σέ Ἰσίδωρο.
Στή συνέχεια προσλήφθηκε ἀπό τόν Μητροπολίτη Ἴμβρου καί Τενέδου Ἰάκωβο Παπαπαϊσίου (1926-1950), τόν μετέπειτα Δέρκων (1950-1977) καί τοποθετήθηκε Ἀρχιδιάκονος τῆς Μητροπόλεώς του.
Τό 1936 μετά ἀπό σύσταση τοῦ Μητροπολίτη Ἰακώβου στόν Πατριάρχη Βενιαμίν Α’ εἰσῆλθε στήν ὑπηρεσία τοῦ Πατριαρχείου.
Ἀρχικά ὑπηρέτησε στόν Πατριαρχικό Ναό μέ τήν ἰδιότητα τοῦ ἐκκλησιάρχη γιά ἕνα ἔτος.
Τό 1937 τοποθετήθηκε βιβλιοφύλακας τῆς Πατριαρχικῆς Βιβλιοθήκης.
Τό 1939 μέ Πατριαρχική Ἀπόφαση τοποθετήθηκε Πατριαρχικός Διάκονος τῆς Σειρᾶς καί μετά ἀπό ὀλίγους μήνες προήχθη σέ Τριτεύοντα καί Γραμματέα τῆς οἰκονομικῆς ἐπιτροπῆς.
Τό 1940 προήχθη σέ Δευτερεύοντα τῶν Πατριαρχικῶν Διακόνων καί εἰσηγητή τοῦ Πατριάρχη. Μέ τήν ἰδιότητά του αὐτή ὑπηρέτησε μέ πλήρη ἀφοσίωση τούς Πατριάρχες Βενιαμίν Α’ (1936-1940), Μάξιμο Ε’ (1946-1948) καί Ἀθηναγόρα Α’ (1948-1972).
Τό 1947 ἐπισκέφθηκε γιά πρώτη φορά τήν Ἑλλάδα, συνοδεύοντας τόν Πατριάρχη Μάξιμο Ε’ στό ἐπίσημο ταξίδι πού πραγματοποίησε τήν ἐποχή ἐκείνη στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος.
Λίγους μήνες πρίν τήν παραίτηση τοῦ Πατριάρχη Μαξίμου Ε’ τοῦ προτάθηκε γιά βοηθός ἐπίσκοπος τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Κωνσταντινουπόλεως μέ τόν τίτλο «πάλαι ποτέ διαλαμψάσης» ἐπισκοπῆς Κλαυδιουπόλεως, ἀλλά ἀρνήθηκε παρακαλώντας τόν Πατριάρχη νά μήν προχωρήσει συνοδικά ἡ ἐκλογή του.
Τήν 23.11.1950 ἐκλέχθηκε ἀπό τήν Ἱερά Σύνοδο Μητροπολίτης Λέρου καί Καλύμνου, παρά τήν ἀρχική ἄρνησή του, σέ ἀντικατάσταση τοῦ Μητροπολίτη Χρυσοστόμου Κορωναίου, πού δέν εἶχε ἀποδεχθῆ τό ἐπίταγμα τῆς ἐκλογῆς του, τῶν κανονικῶν ψήφων γενομένων στόν Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου.
Τήν 27.11.1950 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος ἀπό τόν συνοδικό Μητροπολίτη Κυδωνίων Ἀγαθάγγελο Παπαθεοδώρου (1942-1960) καί τήν 3.12.1950 Ἐπίσκοπος ἀπό τόν Γέροντα Μητροπολίτη Δέρκων Ἰάκωβο Παπαπαϊσίου καί ἄλλους συνοδικούς Μητροπολίτες. Καί οἱ δύο χειροτονίες του ἔγιναν στόν Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό παρουσία τοῦ Πατριάρχη Αθηναγόρα Α’ τῶν μελῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καί τῆς πατριαρχικῆς αὐλῆς.
Ὁ ἀείμνηστος καί μακαριστός Μητροπολίτης Ἰσίδωρος ἀπό τήν πρώτη ἡμέρα τῆς ἐνθρονίσεώς του μέχρι τόν θάνατό του ἦταν κυριολεκτικά ἀφοσιωμένος μέ ζεστασιά ἀγάπης στόν τομέα τῆς ἐκκλησιαστικῆς φιλανθρωπίας, γεγονός πού τοῦ ἀναγνωρίσθηκε πάμπολλες φορές ἀπό τήν Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία μέ ἐπίσημα Πατριαρχικά καί Συνοδικά Γράμματα.
Τό 1951 ἵδρυσε τό Ὀρφανοτροφεῖο Θηλέων στήν Κάλυμνο.
Τό 1960 ἵδρυσε τό Γηροκομεῖο στήν Λέρο.
Τό 1964 ἵδρυσε τό Ὀρφανοτροφεῖο Ἀρρένων στήν Κάλυμνο.
Ἐπιπρόσθετα στήν ἐποχή τῆς ἀρχιερατείας του καί συγκεκριμένα τό 1952 ἡ νῆσος Ἀστυπάλαια συμπεριελήφθηκε στόν ἐπίσημο τίτλο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λέρου καί Καλύμνου, μετά ἀπό συνοδική Ἀπόφαση.
Μετά ἀπό 33 χρόνια εὐδόκιμης ποιμαντορίας, ἀπεβίωσε αἰφνίδια στήν Κάλυμνο τήν 19.5.1983, λίγες ὥρες μετά τήν ἐπιστροφή του ἀπό τήν καθιερωμένη ἐτήσια ποιμαντορική περιοδεία του στήν Ἀστυπάλαια.
Κηδεύθηκε πάνδημα στήν 22.5.1983.
Στήν κηδεία του προέστη ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Ρόδου Σπυρίδων ὡς ἐπίσημος ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριάρχη Δημητρίου Α’ καί οἱ Μητροπολίτες Κώου Αἰμιλιανός καί Καρπάθου καί Κάσου καί μετέπειτα Λέρου, Καλύμνου καί Ἀστυπαλαίας Νεκτάριος.
Τόν ἐπίσημο ἐπικήδειο ἐκφώνησε ὁ Μητροπολίτης Κώου Αἰμιλιανός.
Τάφηκε σύμφωνα μέ προσωπική του ἐπιθυμία σιμά στό Ἱερό Βῆμα τοῦ Ἁγίου Μάμμα στήν Κάλυμνο, σέ τάφο πού ὁ ἴδιος εἶχε διαλέξει.
Επιμέλεια-Φωτογραφίες: Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως
Ιστορικά στοιχεία από το βιβλίο «ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΛΕΡΟΥ»
+πρεσβυτέρου Γεωργίου Δρ.
