Η σύναψη αμυντικής συμφωνίας με τη Γαλλία και η απόφαση για την επιλογή των γαλλικών φρεγατών αποτελούν σημαντικότατη εξέλιξη για το μέλλον των Ενόπλων Δυνάμεων γενικά και του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν.) ειδικότερα.
Κατά την άποψή μου το γεγονός ότι η συμφωνία υπεγράφη λίγες ημέρες μετά τις εξελίξεις που επέφερε η AUKUS δεν είναι σύμπτωση, σε κάθε περίπτωση όμως η αίσθηση ανακούφισης και ο εορταστικός τόνος που κυριαρχούν από την επιλογή αυτής της λύσεως είναι απόλυτα δικαιολογημένοι και αρμόζοντες.
To Π.Ν. από εδώ και στο εξής καλείται αφενός μεν να ανταποκριθεί στις προκλήσεις που θα φέρουν η νέα τεχνολογία και οι νέες δυνατότητες, δηλαδή εκπαίδευση, εξοικείωση, προσαρμογή και πλήρη αξιοποίηση της διαφορετικής γαλλικής μεθόδου στην υποστήριξη, συντήρηση και επιχειρησιακή χρησιμοποίηση του νέου πλοίου και των οπλικών του συστημάτων, αφετέρου δε να διατηρήσει αξιόμαχο στο μέτρο του δυνατού το υπόλοιπο διαφορετικής «φιλοσοφίας» και σημαντικού μεγέθους δυναμικό (πλοία, όπλα και συστήματα), που χρειάζεται να παραμείνει στην ενέργεια έως ότου αντικατασταθεί, δεδομένης της απειλής και των προκλήσεων ασφαλείας που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.
Με εξίσου δεδομένους τους υφιστάμενους πόρους, η επίτευξη ισορροπιών απαιτεί συνεχή παρακολούθηση όλων των πτυχών «από κοντά», στενή συνεργασία με τη γαλλική πλευρά για την υλοποίηση του προγράμματος, έγκαιρες, ζυγισμένες δράσεις ακριβείας και καινοτόμες προσεγγίσεις, προσδιορισμένες στις ανάγκες και στην ιδιοσυγκρασία του Π.Ν., για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η πρόσκτηση των τριών ή τεσσάρων γαλλικών φρεγατών καλύπτει μέρος μόνο των απαιτήσεων για τις μεγάλες μονάδες του Στόλου, που είναι δεκατέσσερα πλοία τύπου φρεγάτας ή αντιτορπιλικού μέσα στα επόμενα 30 χρόνια. Το ποια θα είναι τα επόμενα πλοία μένει να απαντηθεί, ωστόσο η επιλογή των φρεγατών Belharra είναι αναμενόμενο ότι θα ληφθεί υπόψη κατά την επιλογή του τύπου των πλοίων που θα χρειαστεί να αντικαταστήσουν σε επόμενο χρόνο τις υπόλοιπες φρεγάτες τύπου S και αργότερα τις φρεγάτες τύπου ΜΕΚΟ.
Το Π.Ν. έχει αποδείξει διαχρονικά την ικανότητά του να αντεπεξέρχεται σε δύσκολες προκλήσεις, και αν και αυτή που έχει μπροστά του είναι, κατά την άποψή μου, ίσως από τις μεγαλύτερες, είμαι βέβαιος ότι θα τα καταφέρει. Απαιτείται όμως και σημαντική ενίσχυσή του από την πολιτεία σε πόρους (ανθρώπινο δυναμικό, μέσα, πιστώσεις, τεχνογνωσία κ.ο.κ.), ειδικά για το πρόγραμμα των φρεγατών στο σύνολό του, καθώς η αναζωογόνηση του Στόλου και της ελληνικής ναυπηγικής, επισκευαστικής και τεχνολογικής βάσης στον τομέα των ναυτικών εξοπλισμών είναι εθνικός στόχος που ξεπερνάει κατά πολύ τις σημερινές δυνατότητες του Π.Ν., όπως έχουν διαμορφωθεί μετά τις δοκιμασίες των προηγουμένων ετών.
Γράφει ο. Δημήτρης Καβουλάκος, αντιναύαρχος ε.α.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
