Σε μία εφ’ όλης της ύλης κουβέντα με τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, η Μαρία Καρυστιανού έδειξε πως είναι πλέον έτοιμη να επωμιστεί τον ρόλο του πρωταγωνιστή σε μία κινηματική διαδικασία, με στόχο την διαμόρφωση ενός νέου πολιτικού σκηνικού. Η Μαρία Καρυστιανού εξήγησε πως προέρχεται από μια δεξιά και συντηρητική οικογένεια και πως ψήφιζε και η ίδια Νέα Δημοκρατία.
Τάχθηκε κατά της ίδρυσης κάποιου Κόμματος. Ακόμη και η λέξη, την προδιαθέτει αρνητικά. Ωστόσο παραδέχτηκε πως η ενασχόλησή της με τα κοινά αποτελεί πλέον καθήκον και υποχρέωσή της, ώστε να συμβάλει στην αποκατάσταση ενός Κράτους Δικαίου, στην καταπολέμηση της διαφθοράς, αλλά και στην διαμόρφωση θεσμών που θα είναι απόλυτα σεβαστοί από τους πολίτες. Κίνημα λοιπόν, και όχι Κόμμα, το οποίο θα πρέπει να κρατηθεί μακριά από πολιτικά πρόσημα.
Η Μαρία Καρυστιανού προέβη και σε μία εξαιρετικά σοβαρή καταγγελία: Εξήγησε πως με πρωτοβουλία του ελληνικού τμήματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και συγκεκριμένα της Εισαγγελέως Πόπης Παπανδρέου, επιχειρήθηκε εκούσια παραπλάνηση της Λάουρα Κοβέσι, της επικεφαλής δηλαδή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Καταγγέλλει πως με παραπλανητική εισήγηση η Πόπη Παπανδρέου επιχείρησε να παρασύρει την Λάουρα Κοβέσι, να μην προβεί σε ελέγχους για διασπάθιση δημοσίου χρήματος στην υπόθεση της Σύμβασης 717 από τους αρμόδιους δημόσιους φορείς, αλλά και κυβερνητικούς παράγοντες. Ως παραπλανητικό επιχείρημα χρησιμοποιήθηκε ψευδώς ο ισχυρισμός πως όλα τα αδικήματα για το συγκεκριμένο ζήτημα έχουν παραγραφεί. Η Λάουρα Κοβέσι έχει ενημερωθεί πλήρως και γραπτώς.
«Προσπαθώ με νόμιμους τρόπους να δικαιώσω την κόρη μου»
«Για μένα το να ενεργοποιηθείς και να φωνάζεις για το σωστό και για το δίκαιο, είναι κάτι το οποίο θεώρησα ότι μόνο αυτό ουσιαστικά μπορούσα να κάνω, μόνο με τη φωνή μου. Και να προσπαθήσω με νόμιμους τρόπους να δικαιώσω την κόρη μου», ανέφερε η Μαρία Καρυστιανού στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο.
«Δεν υπάρχει ενδιαφέρον για την ασφάλεια του πολίτη. Και ξέρετε γιατί δεν υπάρχει ενδιαφέρον για την ασφάλεια του πολίτη; Γιατί δεν υπάρχει σεβασμός! Όταν λοιπόν έχεις ένα Κράτος που δεν σέβεται τον πολίτη, γιατί να το νοιάξει εάν θα σωθεί ή όχι, επειδή θα πάρει απλά το τρένο για να γυρίζει σπίτι; Δεν το ενδιαφέρει. Το ενδιαφέρει να διαχειριστεί τα χρήματα με τον τρόπο που το βολεύει», ανέφερε.
«Η Παπανδρέου έκανε ψευδή νομική πρόταση»
Για την Ελληνίδα Ευρωπαία Εισαγγελέα που εισηγήθηκε ότι έχουν παραγραφεί τα αδικήματα των πολιτικών προσώπων για την σύμβαση 717, είπε: « Η κυρία Παπανδρέου εισηγήθηκε αυτή τη ψευδή νομική πρόταση ότι λόγω παραγραφής, που όπως γνωρίζουν όλοι ο νόμος για την παραγραφή έχει αλλάξει το 2019, ότι θα πρέπει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να αφήσει όλο το θέμα στα χέρια της Ελληνικής Δικαιοσύνης και στη Βουλή».
«Και βέβαια, το θέμα είναι πολύ μεγάλο», ανέφερε, «έχει προκαλέσει ήδη ένα σεισμό στις Βρυξέλες».
«Με απωθεί η έννοια του Κόμματος – Πρέπει να οργανωθεί η κοινωνική αντίδραση»
Σχετικά με την πολιτική της καταγωγή ανέφερε: «Το έχω ξαναπεί, εγώ προέρχομαι από μια δεξιά συντηρητική οικογένεια και τα πρώτα χρόνια που ψήφιζα, που συμμετείχα στην εκλογική διαδικασία, όπως πίστευα ότι πρέπει να γίνεται, ψήφιζα Νέα Δημοκρατία. Αλλά πάρα πολλά χρόνια, πάνω από 20 χρόνια, κατάλαβα ότι πλέον δεν με εκφράζει τίποτα: η Δεξιά δεν είναι αυτό που πίστευα, έβλεπα ότι παντού κυριαρχεί διαφθορά, ότι το προσωπικό όφελος και το κομματικό όφελος είναι πάνω από την κοινωνία και τις ανάγκες της και τις επιθυμίες της, οπότε απείχα. Κακώς».
«Πάντως, ένας από τους λόγους που με κινητοποίησε τόσο πολύ, και με έχει κάνει να έχω πεισμώσει τόσο και να παραμένω σταθερή στον αγώνα μου, και λέω ότι θα το φτάσω μέχρι το τέλος και τη δικαίωση, είναι ότι οι τύψεις μου, που επέτρεψα η κοινωνία να είναι τόσο διεφθαρμένη, ώστε να είναι τόσο επικίνδυνο να πάρει ένα παιδί ένα τρένο να γυρίσει σπίτι του».
Σχετικά με την ίδρυση Κόμματος δήλωσε: «Δεν υπάρχει Κόμμα. Εγώ έχω δηλώσει ότι το Κόμμα, επειδή μου θυμίζει ακριβώς το παλιό πολιτικό σύστημα, είναι κάτι το οποίο δεν με αφορά. Ίσα-ίσα με απωθεί κιόλας. Από εκεί και πέρα, όμως, είναι συγκινητική αυτή η μεγαλειώδης πολιτική αντίδραση μέσα στην οποία αποτελώ κομμάτι της (…)
Θεωρώ ότι η μοναδική μας ελπίδα είναι πραγματικά αυτή η κοινωνική αντίδραση να οργανωθεί και να προχωρήσει μπροστά, με σκοπό ακριβώς να έχουμε κάποια στιγμή, να μιλάμε για ένα Κράτος Δικαίου, για διαφάνεια, για Δημοκρατία. Αυτό θα είναι καλό για όλους μας και ελπίζω κάποια στιγμή να μπορούμε να λέμε «Ναι, το πετύχαμε!».
