Με παρέμβαση του προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Τσαυτάρη, ο Βουλευτής Δωδεκανήσου, κ. Μάνος Κόνσολας, θέτει ζήτημα αλλαγής του νομοθετικού πλαισίου σε ό, τι αφορά στον απαιτούμενο αριθμό για τη σύσταση ομάδων παραγωγής αγροτικών προϊόντων στα μικρά νησιά αλλά και μια αναθεώρηση του ορίου, που έχει τεθεί για τους κατοίκους και λειτουργεί ανασχετικά στην ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα στα μεγαλύτερα νησιά του Αιγαίου.
Με το θεσμικό πλαίσιο που βρίσκεται σε ισχύ και σύμφωνα με το άρθρο 1, παρ. 2 του Καν(ΕΚ) 1405/2006, στα μικρά νησιά του Αιγαίου κάτω των 3.100 κατοίκων μπορούν να προαναγνωριστούν ως ομάδα παραγωγών και πριν την τελική τους αναγνώριση ως οργάνωση παραγωγών, νομικά πρόσωπα με τη συμμετοχή 10 τουλάχιστον μελών.
Ο Βουλευτής επισημαίνει ότι σε πολλά νησιά δεν είναι δυνατόν να συγκεντρωθεί ο απαιτούμενος αυτός αριθμός, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ενισχυθούν οι προσπάθειες ανασύστασης και ανάπτυξης του αγροτικού τομέα.
Ο κ. Κόνσολας προτείνει το όριο για τη συμμετοχή 10 μελών σε οργάνωση παραγωγών να ισχύσει για τα νησιά άνω των 3.100 κατοίκων.
Ζητά, επίσης, να αναθεωρηθεί και το πλαφόν για την ελάχιστη αξία της παραγωγής, που διατέθηκε στο εμπόριο τα 3 προηγούμενα χρόνια, αφού στα μικρά νησιά υπάρχει μια περιορισμένη οικονομία, μικρής κλίμακας.
Το πλήρες κείμενο της επιστολής του κ. Κόνσολα, προς τον κ. Τσαυτάρη έχει ως εξής:
ΠΡΟΣ: Αξιότιμο Κύριο
Αθανάσιο Τσαυτάρη,
Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης
Κύριε Υπουργέ,
Η ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα αποτελεί σημαντικό και ουσιαστικό στόχο για τις νησιωτικές περιοχές, ιδιαίτερα, μάλιστα, για τα μικρά νησιά αφού μπορεί να ενισχύσει και να στηρίξει την οικονομική και κοινωνική ζωή σε αυτά.
Ιδιαίτερα, σε αυτή τη συγκυρία, αφού με τη νέα ΚΑΠ προβλέπονται αυξημένες ενισχύσεις για τα μικρά νησιά του Αιγαίου και τις δυσπρόσιτες περιοχές.
Για να συμβεί αυτό, όμως, χρειάζονται ορισμένες διορθωτικές κινήσεις, που υπαγορεύονται από τα κριτήρια του ορθολογισμού και του ρεαλισμού.
Αναφέρομαι στο κανονιστικό και ρυθμιστικό πλαίσιο για την αναγνώριση νομικών προσώπων στα νησιά του Αιγαίου, αρχικά ως ομάδων παραγωγών και ακολούθως ως οργανώσεων παραγωγών.
Το ισχύον πλαίσιο, προβλέπει ως ελάχιστο αριθμό για να αναγνωριστεί ένα νομικό πρόσωπο, ως ομάδα παραγωγών αγροτικών προϊόντων και ακολούθως ως οργάνωση παραγωγών, τον αριθμό των 10 μελών.
Στα μικρά νησιά, κάτω των 3.100 κατοίκων, ο αριθμός αυτός πολλές φορές είναι ανέφικτος, με αποτέλεσμα να καταδικάζονται σοβαρές και ελπιδοφόρες προσπάθειες για την αναγέννηση του πρωτογενούς τομέα.
Είναι απαραίτητο να μειωθεί το όριο των 10 μελών, να δοθεί η δυνατότητα σε κατοίκους των νησιών να ασχοληθούν με τον πρωτογενή τομέα, να συστήσουν ομάδες και οργανώσεις παραγωγών προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα ενισχύσεων και ένταξης σε αναπτυξιακά και χρηματοδοτικά προγράμματα.
Προτείνω, επίσης, να ισχύσει το όριο των 10 μελών για τα νησιά, όμως, που έχουν περισσότερους από 3.100 κατοίκους αφού και εκεί απαιτείται ευελιξία αλλά και ουσιαστική στήριξη στην προσπάθεια ανασύστασης του αγροτικού τομέα.
Θεωρώ, επίσης, ότι θα πρέπει να επανεξεταστεί και το πλαφόν για την ελάχιστη αξία παραγωγής, που διατέθηκε στο εμπόριο τα 3 προηγούμενα χρόνια, αφού σε αυτά τα νησιά υπάρχουν οικονομίες μικρής κλίμακας, που ενδεχομένως δεν προσεγγίζουν αυτό το όριο.
Ευελπιστώ ότι θα αντιμετωπίσετε θετικά τις προτάσεις μου και αναμένω την απάντησή σας επί αυτών.
