“Υπερβολικές οι απαιτήσεις που εγείρει η ΑΕΠΙ σε μικρά μαγαζιά”
Με αναφορές στα Δωδεκάνησα, στην παράδοση και στην πολιτιστική τους κληρονομιά, τοποθετήθηκε στην ομιλία του στη Βουλή, στο νομοσχέδιο για τα πνευματικά δικαιώματα, ο Βουλευτής Δωδεκανήσου κ.Μάνος Κόνσολας.
Στην ομιλία του, επισήμανε μεταξύ των άλλων και τα ακόλουθα:
”Είναι δεδομένο ότι σε ότι αφορά την πνευματική ιδιοκτησία αλλά και τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτήν, χώρες όπως είναι η Ελλάδα έχουν ιδιαίτερη ευαισθησία.
Γιατί;
Γιατί δεν είμαστε μία συνηθισμένη χώρα.
Είμαστε μία χώρα με ισχυρή πολιτιστική ταυτότητα.
Μία χώρα πνευματικών ανθρώπων, μεγάλων δημιουργών πνευματικών και καλλιτεχνικών έργων που άφησαν ισχυρό το αποτύπωμά τους στην ιστορία της τέχνης και του πολιτισμού.
Κυρίως όμως στις ψυχές των ανθρώπων.
Γιατί κάθε μεγάλο έργο εκεί ακριβώς κατοικεί, στις ψυχές των ανθρώπων.
Θα ήθελα να αναφερθώ και στις διατάξεις που αφορούν τα θεωρούμενα ως ορφανά έργα.
Είναι πολύ σημαντική η εναρμόνιση του θεσμικού και νομοθετικού πλαισίου με τα ισχύοντα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Για την Ελλάδα είναι ιδιαίτερα σημαντικό αυτό, για το λόγο ότι πολλά από τα ορφανά έργα έρχονται μέσα από τη λαϊκή μας παράδοση.
Πρέπει να μείνουν ζωντανά, προσβάσιμα στο κοινό, να διαδοθούν.
Κατάγομαι από την Κάρπαθο, ένα νησί με πλούσια μουσική παράδοση, με έναν λαϊκό πολιτισμό που μας έχεις δώσει πλήθος, ορφανών, όπως τα αποκαλούμε έργα.
Με την έννοια ότι δεν είναι γνωστή η ταυτότητα των δημιουργών αυτών των έργων. Τέτοια έργα υπάρχουν σε όλα τα Δωδεκάνησα, αφού η παράδοση μας είναι πολύ πλούσια.
Πολλά από αυτά τα έργα δεν ψηφιοποιούνταν , δεν διασφαλιζόταν η πρόσβαση από το κοινό αλλά και η ιστορική τους συνέχεια.
Βρίσκονταν στη νομή φορέων ή δημόσιων βιβλιοθηκών και φορέων πολιτισμού, που απέφευγαν να τα καταστήσουν προσβάσιμα στο κοινό, μέσα από την ψηφιοποίηση τους, φοβούμενοι το ασαφές πλαίσιο για τα πνευματικά δικαιώματα αλλά και το ενδεχόμενο να εμφανιστεί κάποιος που θα εγείρει απαιτήσεις και δικαιώματα πάνω σε αυτά τα έργα.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι με την σταδιακή ψηφιοποίηση των ορφανών έργων, δίνεται πρόσβαση στο κοινό σε μία πηγή μοναδικού πνευματικού και καλλιτεχνικού πλούτου.
Διασώζεται η πολιτιστική και πνευματική κληρονομιά, μένει ζωντανή η λαϊκή μας παράδοση.”
Ο κ.Κόνσολας επισήμανε και τις υπερβολικές απαιτήσεις που εγείρει η ΑΕΠΙ σε μικρά μαγαζιά των νησιών, ζητώντας να αντιμετωπιστεί με ορθολογικό και αντικειμενικό τρόπο η κατάσταση και να τερματιστούν οι παράλογες αυτές απαιτήσεις.
