Η Μόσχα, αποφεύγοντας προσεκτικά την ευθεία απόρριψη των αμερικανικών προτάσεων κατάπαυσης του πυρός, παίζει με το χρόνο
Παρά τη συμφωνία ΗΠΑ, Ευρώπης και Ουκρανίας για ένα σχέδιο εκεχειρίας 30 ημερών, πρόταση που απέστειλα στον Κρεμλίνο λέγοντας ότι «η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο της Ρωσίας», ο Βλαντιμίρ Πούτιν σύμφωνα με τον Guardian αντί να παίξει με την μπάλα, έγραψε μια νέα σειρά από όρους πάνω της και την πέταξε πίσω – επιμένοντας ότι το παιχνίδι δεν μπορούσε να γίνει χωρίς τους δικούς του όρους.
Ναι…αλλά
«Η ίδια η ιδέα είναι σωστή και σίγουρα την υποστηρίζουμε», δήλωσε ο Πούτιν, καθισμένος δίπλα στον μακροχρόνιο σύμμαχό του Αλεξάντερ Λουκασένκο σε συνέντευξη Τύπου στο Κρεμλίνο.
Ήταν το «αλλά» που ακολούθησε που έκανε όλη τη βαριά δουλειά.
«Υπάρχουν ζητήματα που πρέπει να συζητήσουμε και νομίζω ότι πρέπει να τα συζητήσουμε με τους Αμερικανούς συναδέλφους και εταίρους μας», πρόσθεσε, προτείνοντας να μην επανεξοπλιστεί ούτε να κινητοποιηθεί η Ουκρανία και να σταματήσει η δυτική στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας.
Εν τω μεταξύ, το μήνυμα ήταν σαφές: η Ρωσία δεν είχε καμία πρόθεση να σταματήσει τον δικό της επανεξοπλισμό. Η Ουκρανία φοβάται ότι ο Πούτιν ετοιμάζεται να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο κατηγορεί το Κίεβο: να εκμεταλλευτεί την κατάπαυση του πυρός για να επανεξοπλιστεί και να εντείνει την επίθεσή του εάν οι συνομιλίες καταρρεύσουν, καθώς οι ρωσικές δυνάμεις πιέζουν το πλεονέκτημά τους στο έδαφος.
Τον τελευταίο μήνα, το γεωπολιτικό τοπίο έχει μετατοπιστεί δραματικά υπέρ του Ρώσου ηγέτη, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ αναδιαμόρφωσε την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ προς όφελος της Μόσχας, ενώ παράλληλα επιβάρυνε τις σχέσεις με τους Αμερικανούς συμμάχους.
Όμως, η εισαγωγή μιας κοινής πρότασης κατάπαυσης του πυρός από τις ΗΠΑ και την Ουκρανία άλλαξε το παιχνίδι στον Πούτιν, αναγκάζοντάς τον να κινηθεί μεταξύ των φιλοδοξιών του για μια αποφασιστική νίκη στην Ουκρανία και των προσπαθειών του να διατηρήσει μια στενή σχέση με τον Τραμπ.
Αποφεύγοντας την ευθεία απόρριψη της πρότασης του Τραμπ, ο Πούτιν φάνηκε να κερδίζει χρόνο – περπατώντας σε μια λεπτή γραμμή μεταξύ της αποφυγής μιας ανοιχτής απόρριψης της ειρηνευτικής πρωτοβουλίας του Τραμπ και της επιβολής των δικών του αυστηρών όρων, παρατείνοντας ουσιαστικά τις διαπραγματεύσεις.
Για τους θαυμαστές του, ήταν ένα αριστούργημα διπλωματικών ελιγμών του Πούτιν, πλαισιωμένος από τους έμπειρους βετεράνους της εξωτερικής πολιτικής Σεργκέι Λαβρόφ και Γιούρι Ουσάκοφ – αμφότεροι με εμπειρία δεκαετιών.
«Ο Πούτιν χρησιμοποίησε μια από τις αγαπημένες του φράσεις… Ένα σταθερό ‘Ναι, αλλά…’», σχολίασε ο Αντρέι Κολεσνίκοφ, ο επικεφαλής πολιτικός ρεπόρτερ της ρωσικής εφημερίδας Kommersant και ένας από τους λίγους δημοσιογράφους με άμεση πρόσβαση στον πρόεδρο.
Ο Ζελένσκι όπως ήταν αναμενόμενο, θεώρησε τη διφορούμενη απάντηση του Πούτιν ως ένα ακόμη κυνικό τέχνασμα, απορρίπτοντάς την ως «χειριστική». Ο Πούτιν, είπε, «φοβήθηκε να πει ευθέως στον πρόεδρο Τραμπ ότι θέλει να συνεχίσει αυτόν τον πόλεμο», κατηγορώντας τον Ρώσο ηγέτη ότι «διαμορφώνει την ιδέα της κατάπαυσης του πυρός με τέτοιες προϋποθέσεις που τίποτα δεν θα λειτουργήσει καθόλου ή για όσο το δυνατόν περισσότερο».
Τι επιδιώκει η Ρωσία
Η Ρωσία επιδιώκει μια συνολική συμφωνία που θα περιλαμβάνει την αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας, τον τερματισμό της δυτικής στρατιωτικής βοήθειας και τη δέσμευση ότι το Κίεβο δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Παράλληλα, απαιτεί διεθνή αναγνώριση της προσάρτησης της Κριμαίας και των τεσσάρων ουκρανικών περιοχών που προσαρτήθηκαν το 2022.
Ο Πούτιν πραγματοποίησε κεκλεισμένων των θυρών συνομιλίες με τον Στίβεν Γουίτκοφ, δισεκατομμυριούχο φίλο του Τραμπ και επικεφαλής διαπραγματευτή για την Ουκρανία. Αναλυτές εκτιμούν ότι η Μόσχα θα επιδιώξει ευρύτερες εγγυήσεις ασφαλείας, ίσως και την επαναφορά των απαιτήσεών της από το 2021 για περιορισμό της παρουσίας του ΝΑΤΟ στις χώρες που εντάχθηκαν μετά το 1997.
Η εφημερίδα The Washington Post, επικαλούμενη απόρρητες εκτιμήσεις των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, ανέφερε ότι ο Πούτιν δεν έχει «αποκλίνει από τον μέγιστο στόχο του, που είναι η κυριαρχία στην Ουκρανία».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ πιέζει τον Ζελένσκι να αποδεχθεί τη συμφωνία, γνωρίζοντας ότι η ουκρανική άμυνα εξαρτάται από τη στρατιωτική στήριξη των ΗΠΑ. Όμως, σύμφωνα με τον αναλυτή Αλεξάντρ Μπάουνoφ του Carnegie Endowment for International Peace, ο Τραμπ έχει ελάχιστες επιλογές για να αντιδράσει σε μια πιθανή απόρριψη ή καθυστέρηση από τη Ρωσία.
Ενώ έχει απειλήσει με αυστηρότερες κυρώσεις, οι ΗΠΑ έχουν περιορισμένες δυνατότητες για περαιτέρω πίεση, εκτός από την ενίσχυση της στρατιωτικής βοήθειας – κάτι που ο ίδιος έχει δηλώσει ότι δεν επιθυμεί.
Αντίθετα, ο Τραμπ φαίνεται να υιοθετεί μια πιο «διαλλακτική» προσέγγιση, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο άρσης κυρώσεων και επανένταξης της Ρωσίας στη δυτική οικονομία. Από την αρχή, άλλωστε, είχε παρουσιάσει στη Μόσχα την προοπτική οικονομικών επενδύσεων και «απίστευτων ευκαιριών» συνεργασίας, τόσο γεωπολιτικά όσο και οικονομικά.
Πηγή: ethnos.gr
