Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου
Μας αρέσει ή όχι, η Άγκυρα δημιουργεί συστηματικά κλίμα κρίσεως. Δεν υπάρχει ημέρα που ο Τούρκος Πρόεδρος, Recep Tayyip Erdoğan, να μην θέτει με ολοένα και με οξύτερη ρητορική σε αμφισβήτηση το διεθνές καθεστώς της Συνθήκης της Λωζάνης και να μην αναφέρεται στους… «Τούρκους αδελφούς του» στην περιοχή!
Αυτό επιβεβαιώνει την εκτίμηση που είχαμε από την πρώτη στιγμή των «ιστορικά ανιστόρητων» δηλώσεων Erdoğan (29 Σεπ), δηλαδή ότι η ποιοτική αναβάθμιση του τουρκικού αναθεωρητισμού συνιστά σαφή στρατηγική επιλογή της Άγκυρας.
Η κίβδηλη βεβαιότητα ότι ο Erdoğan απευθύνεται με τη ρητορική του στο εσωτερικό της Τουρκίας εκτός από επιεικώς αφελής είναι και εθνικά επιζήμια, καθόσον είναι μία υπεραπλουστευμένη προσέγγιση που δημιουργεί συνθήκες εφησυχασμού και ύπνωσης απέναντι στην πολυσύνθετη επιθετική πολιτική του δύστροπου και επιθετικού γείτονα μας, όπως αυτή πλέον εκφράζεται με τη συνεχή αναφορά στον Τουρκικό «Εθνικό Όρκο» (Misakı Millî).
Σε κάθε Άσκηση Χειρισμού Κρίσεων (Crisis Management) στο ΝΑΤΟ – Ευρωπαϊκή Ένωση και φυσικά στην Ελλάδα το σενάριο ξεκινά πάντοτε με το κλίμα κρίσεως που δημιουργεί ο αντίπαλος κατ’ αρχήν σε επίπεδο ρητορικής και δημόσιας διπλωματίας και σε δεύτερο χρόνο με πρακτικά κλιμακούμενα στρατιωτικά μέτρα. Αυτό βλέπουμε λοιπόν ότι συμβαίνει σε πραγματική βάση σήμερα (όπως βέβαια και παλαιότερα) με την Τουρκία.
Οι πολλαπλές παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου, οι στοχευμένες υπερπτήσεις, η «βιομηχανία ΝΟΤΑΜ» που αφορούν στην έμπρακτη αμφισβήτηση των ορίων του FIR Αθηνών, η πρόσφατη για μεγάλο χρονικό διάστημα δέσμευση τεραστίων περιοχών στο Αιγαίο για ασκήσεις που συμπεριλαμβάνουν και ελληνικά νησιά αλλά και στην πράξη όλο και πιο έντονη αμφισβήτηση των διοικητικών ορίων Έρευνας και Διάσωσης με έναν «βομβαρδισμό» NAVTEX είναι στοιχεία που θα πρέπει να συναξιολογηθούν με την επικίνδυνη πλέον ρητορική Erdoğan.
Η κατατονική πολιτική που φέρνει… τετελεσμένα
Σε όλα αυτά τα παραπάνω ήλθε και προστέθηκε ένα εξαιρετικά σοβαρό γεγονός που δυστυχώς η κυβέρνηση προσπάθησε να το κρατήσει ανεπιτυχώς μακριά από τη δημοσιότητα. Όπως είναι πλέον γνωστό από δημοσιεύματα που δεν διαψεύστηκαν, πρόκειται για την αναγκαστική απομάκρυνση από τουρκική φρεγάτα, του ερευνητικού σκάφους RV Med Surveyor, το οποίο διενεργούσε με άδεια των ελληνικών αρχών επιστημονικές έρευνες στην ευρύτερη περιοχή του νησιωτικού συμπλέγματος του Καστελόριζου. Η επιβαλλόμενη για την περίπτωση παρουσία ελληνικής φρεγάτας έγινε με καθυστέρηση και επιβεβαίωσε απλά την τουρκική ενέργεια. Η έμπρακτη αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και μάλιστα από πλοίο του ΠΝ της Τουρκίας δημιουργεί ένα πολύ σοβαρό τετελεσμένο που θα πρέπει να αξιολογηθεί ως προπομπός άλλων ακόμα σοβαρότερων καταστάσεων.
Η κατατονική πολιτική που ακολουθείται από την κυβέρνηση δείχνει πως τόσο ο πρωθυπουργός και το περιβάλλον του, όσο και οι αρμόδιοι υπουργοί αδυνατούν να αντιληφθούν τι κρύβουν πίσω τους όλα αυτά που προαναφέρθηκαν. Αυτό επιτείνεται από την παντελή και διαχρονική απουσία μακρόχρονης συνεκτικής στρατηγικής και πολιτικής εθνικής άμυνας, για την οποία όμως ευθύνονται όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν μετά το 1996.
Φαντασιώσεις Vs Στρατηγικής
Ευελπιστούμε ότι οι αρμόδιοι ανώτατοι υπηρεσιακοί παράγοντες τόσο του ΥΠΕΞ, όσο και του ΓΕΕΘΑ οι οποίοι διαθέτουν εμπειρία και υψηλό επαγγελματισμό έχουν αρχίσει να εξηγούν στους πολιτικούς προϊσταμένους τους τι ακριβώς συμβαίνει, ποιες είναι οι εκτιμήσεις τους και οπωσδήποτε τους προτεινόμενους τρόπους ενεργείας σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο.
Είναι αναγκαία η εμψύχωση και η ανόρθωση του ηθικού των Ελλήνων ιδιαίτερα σε εθνικές επετείους όπως αυτή της 28 Οκτωβρίου, όμως ας γίνει αντιληπτό ότι με ανούσιες δηλώσεις γενικά περί αποτροπής και σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και με αυτοσχέδιες κινήσεις πρόσκαιρου εντυπωσιασμού δεν αντιμετωπίζεται η τουρκική επιθετικότητα. Επιβάλλεται να γίνει άμεσα αντιληπτό από την κυβέρνηση, τον πολιτικό κόσμο γενικότερα και φυσικά τον ελληνικό λαό ότι η Ισχύς είναι το κυρίαρχο νόμισμα στις Διεθνείς Σχέσεις. Τις Συνθήκες και το Διεθνές Δίκαιο θα πρέπει να είμαστε σε θέση εμείς οι ίδιοι ως Ελλάδα να κατοχυρώνουμε. Η διασφάλιση της εθνικής κυριαρχίας και ότι με αίμα κερδήθηκε στους πολέμους δεν εναπόκειται ούτε στους Σλοβένους, ούτε στους Ιρλανδούς ή τους Πολωνούς της Ε.Ε., αλλά ούτε και στο «ξανθό γένος», όπως κάποιοι άλλοι επίσης φαντασιώνονται. Εναπόκειται σε ολόκληρο το Έθνος με τα μέσα που διαθέτει.
Ας αφήσουμε παράμερα τις… αυταπάτες και ας αντιληφθούμε ότι η Τουρκία με την ελεγχόμενη ένταση που καλλιεργεί προετοιμάζει σκηνικό κρίσης, έχοντας απώτερο στόχο την ανατροπή του παρόντος status quo! Πάντα τον είχε! Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Σύντονη στρατιωτική προετοιμασία, διπλωματική εκστρατεία και δημιουργία αρραγούς εθνικού μετώπου είναι τα πρώτα αναγκαία που πρέπει να ξεκινήσουν… «χθες»! Με αυτόν τον τρόπο αποσοβείται μία κρίση!
Αντί επιλόγου
Θα ήθελα να πω στον κ. πρωθυπουργό και ιδιαίτερα στον λογογράφο του ότι η ιστορία δεν ξαναγράφεται. Είναι ήδη γραμμένη και δεν σβήνει! Όπως δυστυχώς είναι γραμμένες με έντονα γράμματα από τους αναθεωρητές της Άγκυρας, είτε είναι Κεμαλιστές, είτε Νέο-Οθωμανοί οι διεκδικήσεις τους σε βάρος της Ελλάδος, αλλά και της Κύπρου. Θα μπορούσαμε λοιπόν κ. Τσίπρα να «ξαναγράψουμε» την ιστορία μόνο αν «πείσουμε» τους Τούρκους να εγκαταλείψουν την αναθεωρητική και ηγεμονική πολιτικής τους και αυτό επιτυγχάνεται μόνο με την ανάπτυξη αξιόπιστης αποτροπής, τη δημιουργία διπλωματικού κεφαλαίου, την αποκατάσταση του εθνικού κύρους και τη δημιουργία ισχυρού και αδιάσπαστου εθνικού εσωτερικού μετώπου.
Υ.Γ.: Με απλά λόγια, αποτροπή είναι η αντίληψη που έχει ο αντίπαλος (μετά από εκτιμήσεις και πριν αποφασίσει να ενεργήσει) ότι σε οποιασδήποτε μορφής χαμηλής ή υψηλής εντάσεως σύγκρουση που θα προκαλέσει το κόστος που θα καταβάλει θα είναι μεγαλύτερο ή τουλάχιστον ίσο με το όφελος που επιδιώκει. Η αποτροπή πρέπει να είναι αξιόπιστη και είναι αξιόπιστη όταν αυτή πείθει την αντίπαλο ότι θα χρησιμοποιηθεί και ότι δεν πρόκειται για μία… μπλόφα και για αυτό επιβάλλεται να είναι διακηρυκτική.
Πηγή: liberal.gr
