Του Παντελή Μαραβέλια
Λίγες μόνο ημέρες αφότου το 2013 μπήκε στη ζωή μας κι έκπληκτοι όλοι οι Έλληνες βλέπουμε, ακούμε και διαβάζουμε τις «κοκορομαχίες» των πολιτικών μας σχετικά με την λίστα Λαγκάρντ, τις καταλήψεις στη Βίλα Αμαλία, ή σε άλλα δημόσια κτίρια. Κι όμως τη ίδια ώρα εκατοντάδες συμπολίτες μας σε όλη την περιφέρεια της χώρας δίνουν καθημερινή μάχη για την επιβίωση.
Δεν αντιλέγω ότι είναι καθολικής απαιτήσεως ανάγκη να χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ και να αποδοθούν ευθύνες, όχι μόνο για όποιος έκανε λαθροχειρία, αλλά και για το ότι το ελληνικό δημόσιο δεν κατάφερε να προχωρήσει σε έρευνες, ώστε να εισπράξει χρήματα από όσους είχαν παρανομήσει.
Όπως επίσης είναι απαραίτητο να χτυπηθούν στη ρίζα και οι ανομίες, όπως οι καταλήψεις δημόσιων κτιρίων, όπως στο ιστορικό κτίριο της Βίλας Αμαλία.
Όλα αυτά, όμως, για να πούμε και του στραβού το δίκιο δεν πρόκειται να λύσουν τα ακανθώδη προβλήματα του κόσμου, ή να χορτάσουν τους πεινασμένους συμπατριώτες μας. Όπως θα διαβάσετε στις στήλες της εφημερίδας στη Βέροια η δήμαρχος της πόλης αποκάλυψε ότι πεινασμένοι της περιοχής αναγκάζονται να πουλήσουν οικογενειακούς τάφους για λίγα ευρώ, ώστε να καλύψουν προσωρινά τις ανάγκες τους σε φαί και θέρμανση.
Κατανοούμε την ανάγκη των πολιτικών κομμάτων να επιβάλλουν τη δική τους ατζέντα στο πολιτικό παιχνίδι, ώστε να κερδίσουν τις εντυπώσεις, όμως σε καμία περίπτωση με αυτή την σκληρή ομολογουμένως αντιπαράθεση δεν δίνεται καμία απολύτως λύση στα καυτά προβλήματα της κοινωνίας.
Ακόμη και η συγκινητική προσπάθεια του Αντώνη Σαμαρά στο εξωτερικό για να πειστούν επενδυτές να έρθουν στην Ελλάδα δεν λύνει τα καυτά προβλήματα. Κι αυτό διότι μία επένδυση θα αρχίσει να αποδίδει, τόσο για τον επενδυτή, όσο και για τη χώρα μετά από ένα σημαντικό χρονικό διάστημα.
Τώρα αυτή την εποχή άλλα είναι τα ζητήματα και δυστυχώς φοβούμαι, πως οι πολιτικοί μας δεν μπορούν να ανακουφίσουν τους κατατρεγμένους συμπολίτες μας. Με τον χειμώνα να έχει κάνει για τα καλά την εμφάνιση του, τα περισσότερα νοικοκυριά δεν έχουν θέρμανση. Την ίδια ώρα λόγω της καύσης ξύλων και όποιων άλλων υλικών στα τζάκια και τις σόμπες η αιθαλομίχλη θυμίζει τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, όταν το νέφος έπνιγε την Αθήνα. Τώρα το νέφος από την ξυλεία δεν πνίγει μόνο το λεκανοπέδιο, αλλά όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Επίσης η ανεργία καλπάζει, ειδικά των νέων και τα προγράμματα που ανακοινώνονται από τα υπουργεία και τον ΟΑΕΔ, μοιάζουν ως σταγόνα στον ωκεανό.
Αυτά είναι τα προβλήματα που χρήζουν άμεσης λύσης. Και το κακό είναι ότι οι πολιτικές δυνάμεις δεν κάνουν τίποτε, ώστε να συνεργαστούν για την επίλυση τους. Μαζί έπρεπε να πείσουν τους χαρτογιακάδες της τρόικας για τον κόσμο που υποφέρει, ώστε το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής να γίνει πιο μαλακό. Αντί να επιβάλλουν τώρα αυξήσεις σε φόρους για το πετρέλαιο και την ενέργεια, θα μπορούσαν πρώτα να τρέξουν τις μεταρρυθμίσεις κι εν συνεχεία να επιβάλλουν υψηλότερη φορολογία.
Όμως πως μπορεί να γίνει αυτό, όταν οι πολιτικές δυνάμεις αναλίσκονται σε αλληλοκατηγορίες για τη λίστα Λαγκάρντ και για τις καταλήψεις;
