Του Παντελή Μαραβέλια
Ιστορικά οι συγκρούσεις ποτέ δεν ωφέλησαν. Όχι μόνο τον ηττημένο, που προσπαθεί να μαζέψει τα συντρίμμια του, αλλά ούτε και το νικητή, ο οποίος μετράει απώλειες. Εδώ και τόσες ημέρες η κοινωνία βρέθηκε σε ομηρία λόγω της απεργίας των εργαζομένων το μετρό. Έτσι η Αθήνα μετατράπηκε σε κόλαση και χιλιάδες πολιτών καταταλαιπωρήθηκαν στις μετακινήσεις τους.
Οι εργαζόμενοι κατήλθαν σε απεργία είτε επειδή είχαν δίκιο, είτε επειδή τους παρέσυραν σε πολιτικά παιχνίδια οι συνδικαλιστές.
Ότι και από τα δύο κι εάν ισχύει μας έκανε εντύπωση, ότι και οι δύο πλευρές, εργαζόμενοι και κυβέρνηση απέφυγαν κάτι πολύ σημαντικό, όπως μας έχουν διδάξει και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι: Τον διάλογο.
Πριν από χιλιάδες χρόνια ο Θεμιστοκλής είχε πει το περίφημο «πάταξον μεν, άκουσον δε», αλλά οι νεοέλληνες δεν ασχολούνται για το πώς θα κάνουν πράξη αυτή τη ρήση. Έτσι φτάσαμε σε μία πρωτοφανή σύγκρουση.
Και οι πολίτες άκουσαν απίστευτα πράγματα όλες αυτές τις ημέρες. Το αποτέλεσμα αυτή της αδιαλλαξίας ήταν να αποφασιστεί η επίταξη των εργαζομένων, να χρησιμοποιηθούν τα ΜΑΤ και οι εικόνες που έδειχναν οι κάμερες να μην ικανοποιούν κανένα σώφρων άνθρωπο. Τι θα μπορούσε να γίνει;
Κατ’ αρχάς η ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης να σβήσει τη φωτιά, πριν εξαπλωθεί. Και μέσω του διαλόγου να αντιμετωπίσει ακόμη και τους ακραίους συνδικαλιστές, που το μόνο που επεδίωκαν από την απεργιακή κινητοποίηση ήταν η σύγκρουση και τίποτε άλλο.
Τώρα πλέον έχουμε περάσει στην επόμενη ημέρα και η επίδειξη πυγμής από την κυβέρνηση θεωρητικά θα αποτρέψει σε διάφορους συνδικαλιστές να κάνουν παιχνιδάκια μόνο για ίδιον όφελος. Όμως από μία τέτοια εξέλιξη οι χαμένοι είναι πολλοί. Από την μία οι εργαζόμενοι, οι οποίοι όχι μόνο παρασύρθηκαν, δεν δικαιώθηκε κανένα αίτημα τους, αλλά έχασαν και πολύτιμα χρήματα λόγω των απεργιών. Αλλά και η κυβέρνηση δεν βγαίνει κερδισμένη από την επίταξη.
Σίγουρα θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στην κοινωνία. Και οι πολίτες είναι σίγουρο πως δεν ξεχνούν. Γι’ αυτό κι επιμένουμε ότι τα προβλήματα επιλύονται πρώτα με τον διάλογο και η σύγκρουση είναι το έσχατο μέτρο για να επικρατήσει η νομιμότητα.
Από εδώ και στο εξής, λόγω και των μέτρων που έχουν ψηφιστεί με το Μνημόνιο Νο3 και θα τεθούν σε εφαρμογή, αναμένονται πολλές απεργιακές κινητοποιήσεις. Κάποιες από αυτές θα είναι δικαιολογημένες και κάποιες απλά θα έχουν υποκινηθεί. Όποια και εάν είναι η προέλευση τους, όμως είναι απαραίτητο για να υπάρχει ηρεμία στην κοινωνία να υπάρχει διαρκής διάλογος.
Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από πυγμή, αλλά από διάλογο για να πειστεί ότι ο δρόμος που ακολουθείται είναι η σωτηρία της πατρίδας. Να κατανοήσουν όλοι ότι υποφέρουμε εμείς για να δουν άσπρες ημέρες τα παιδιά μας.
